Nicholas Hoult over Warm Bodies

Geplaatst: door Jochem Geerdink

Hij is momenteel te zien in de hoofdrol in zowel Jack And The Giant Slayer als Warm Bodies, terwijl met de reboot van de Mad Max-franchise en een nieuwe X-Men-film er ook nog wat op stapel staat. De 23-jarige Nicholas Hoult lijkt zijn rol als Marcus Brewer in About A Boy (2002) definitief ontgroeid te zijn. Filmpjekijken.com schoof aan bij de sympathieke Engelsman om met hem te praten over Warm Bodies.

Speciaal ter gelegenheid van de première van Warm Bodies tijdens Imagine Film Festival, was Nicholas Hoult vorige maand afgereisd naar onze hoofdstad. Hij woont weliswaar het grootste deel van het jaar in Los Angeles, maar verblijft ook regelmatig in Londen. Desondanks is hij nog niet vaak in Amsterdam geweest. “Sterker, ik ben hier niet meer geweest sinds ik twaalf was”, lacht de charmante Brit. “Er zijn ook wat vrienden meegekomen, we blijven het hele weekend.”

De laatste keer dat je in Amsterdam was, was tijdens de première van About A Boy. Je doet veel grote producties nu, zoals Jack The Giant Slayer, maar ook X-Men. Toch ben je voor veel mensen nog altijd dat kleine jongetje uit About A Boy. Hoe lang denk je dat mensen dat nog zullen blijven zeggen?
Ik weet het niet, ik weet het echt niet. Ik zie het ook niet als een belasting, waardeer dat die film zo goed werd ontvangen en dat mensen er nog steeds om geven. Het was een goede ervaring om die film te maken, ik denk dat het een erg goed verteld verhaal is. Ik had geluk dat ik erin mocht spelen, het heeft me veel opties voor daarna geboden. Ik voel me in ieder geval niet in de positie alsof iedereen me altijd zal zien als Marcus. Ik kan nog altijd andere, verschillende dingen doen.

Je doet zeker veel verschillende dingen…
Dat probeer ik tenminste, haha.

Bijna elke rol is erg anders dan de rollen die je daarvoor hebt gedaan. Zijn er dingen die je graag zou willen doen, een ambitie, mensen waarmee je graag nog zou willen werken?
Ik zou graag een western willen doen, maar ook een aantal ‘slechte’ personages willen spelen. Daarnaast wil ik graag kleinere films maken, een beetje onafhankelijker worden. Verder zou ik graag komedie willen schrijven en proberen veel verschillende dingen te blijven doen. Er is geen planning, ik zie wel hoe het gaat en probeer vooral beter te worden.

Is spelen in grote Hollywood-producties iets dat je nog veertig jaar wilt doen?
Ik zou zeker graag ook op het toneel staan. Maar ik heb geen idee hoelang ik nog door blijf gaan. Totdat het me verveelt, ik er niet meer van geniet en niets meer leer. Dat is iets belangrijks, ervan genieten. Op het moment heb ik plezier.

Heb je ook iets geleerd van Warm Bodies?
Regisseur Jonathan Levine creëerde een leuke sfeer op de set, hij was erg enthousiast. Er was geen enkele dag dat ik opstond en niet wilde gaan werken. Ik was juist erg enthousiast, wilde ervoor gaan en plezier hebben. Dat heeft zich vertaald op het scherm. Het was een leuke film om te maken, heeft een soort energie over zich. Dus dat is iets dat ik heb geleerd.

Wat is het grootste verschil tussen het maken van Warm Bodies en Jack The Giant Slayer?
‘Jack’ was een veel grotere productie. Veel meer blue en green screens, veel special effects. Wat voor mij een groot verschil maakte, is dat Jack meer een stereotype held is. Een jonge jongen, niet echt een held, maar hij krijgt het voor elkaar er tóch een te worden. Je neemt het publiek mee op een reis en probeert het hart van de prinses te winnen. Het is een meer open karakter in vergelijking met R. Hij is eerder een typetje, kan niet praten, dus dat gaf me veel meer om op te focussen. Het is best intimiderend om de hoofdrol te spelen.

Met welke rol die je de afgelopen jaren hebt gespeeld denk je dat je de aandacht hebt getrokken van de grote studio’s?
Maar weinig mensen hebben me gezien in de Engelse televisieserie Skins. Maar daardoor werd ik wel door Tom Ford gecast voor A Single Man. Toen die film uitkwam werd ik gekozen voor Mad Max, al werd die productie vervolgens uitgesteld en werd ik gevraagd auditie te doen voor X-Men: First Class (waarin Hoult de rol van Beast speelde, red.). Daar ontmoette ik Bryan Singer, die mij vroeg voor Jack The Giant Slayer. Die rol kon ik doen omdat Mad Max opnieuw werd uitgesteld. Dus als ik een omkeerpunt moet noemen, dan zou dat A Single Man zijn. Veel mensen in Hollywood hebben die film gezien, omdat Colin Firth genomineerd werd voor een Oscar. Maar ook in de modewereld viel ik op omdat Tom Ford de regisseur is.

Hoe kwam je dan bij Warm Bodies terecht?
Ik las het script en vond het erg leuk. Het maakte me aan het lachen en ik gaf om het personage. Het had een goede balans, was grappig en las makkelijk weg. Maar toch met veel gevoel. Vervolgens ben ik gaan eten met Jonathan. Een erg leuke man, heel relaxed en grappig. Ik had 50/50 toen nog niet gezien trouwens, maar dacht dat hij een goede regisseur zou zijn om mee te werken, dus vertelde dat ik graag auditie wilde doen. We zijn daarop direct naar zijn huis gegaan en hebben een paar scènes gedaan. Het was wel vreemd, ik strompelde door zijn huis en deed net alsof ik en zombie was en las enkele scènes met hem en een vriend van hem. Toen bood ie mij de rol aan.

Hoe leer je te doen alsof je een zombie bent?
Geen idee. Maar ik gedroeg me ook thuis als zombie en maakte ook aantekeningen. Ik had al eens iemand gespeeld die een hersenbloeding had gehad, die ervaring hielp ook mee. Rob Corddry (M in de film, red.) en ik hebben veel rond gestrompeld alsof we zombies waren, het was belachelijk. Maar we hebben enorm veel gelachen. Het was eigenlijk best makkelijk voor mij, ik hoefde alleen maar te zitten, niks te zeggen en te kijken naar diegenen waarmee ik in de scènes speel.

Warm Bodies heeft een behoorlijk Shakespeare-element in zich…
Ja, er is zelfs een balkonscène!

Teresa Palmer speelt de rol van Julie, stond er aanvankelijk in het script wellicht ook dat R’s naam Romeo blijkt te zijn?
Nee, integendeel. In de film zit een scène waarin Julie aan het raden is wat R zijn naam zou kunnen zijn, want hij kan zich dat niet herinneren. Tijdens één van de takes zei ze 'Romeo', waarop Jonathan Levine direct riep dat die naam niet gebruikt kan worden. ‘Dan ligt het er té dik bovenop, we hebben al een balkonscène’, lachte hij.

Wat is dat toch met jou en knappe vrouwelijke tegenspeelsters. Jennifer Lawrence in X-Men, Charlize Theron in Mad Max: Fury Road, Eleanor Tomlinson in Jack The Giant Slayer en nu Teresa Palmer in Warm Bodies.
It’s a dirty job and someone’s gotta do it. Die taak neem ik dan maar op me, haha. De eerste keer dat ik een scène deed met Charlize voor Mad Max, maakte ik mezelf behoorlijk belachelijk. ‘Wow, je bent echt beeldschoon en je kunt nog acteren ook’, zei ik. ‘Let maar niet op hoe ik hier zit te kwijlen.’ Maar ik heb zeker niks te klagen.

Over klagen gesproken, is Warm Bodies ook niet een beetje een aanklacht tegen onze huidige samenleving?
Een beetje wel, wij veranderen langzaam in zombies. Staren de hele dag naar het scherm van onze telefoon, of hangen voor de televisie. Ik zag laatst in een programma dat we meer tijd besteden aan tv, dan dat we in de ogen van geliefden kijken. Dat zette me wel even aan het denken, ik dacht: ‘wow, dat is eigenlijk best triest’. Dat thema zat ook wel al een beetje in A Single Man. Pas op het laatste moment merkt George (Colin Firth, red.) de kleine dingen op. De dingen waar je vaak overheen kijkt, omdat alles zo snel gaat in het leven. Dat is precies wat R wil, hij wil zich weer levend en menselijk voelen, zich verbonden met iemand voelen.

We hebben Jack The Giant Slayer al gehad, nu Warm Bodies, er komt een nieuwe X-Men en Mad Max. Jouw leven is erg druk, hoe geniet je dan van de kleine dingen?
Door af en toe een pauze in te lassen. De twee weken voor dit interview ben ik op een Harley Davidson langs de Amerikaanse westkust gereden. Onderweg heb ik mijn broer ontmoet en zijn we gaan snowboarden. Ik ben voor het eerst in Las Vegas geweest, heb rond gereisd en me even helemaal afgesloten. Dat had ik wel nodig, want na de opnames voor Mad Max deed ik pers voor Warm Bodies en Jack The Giant Slayer, reisde daar veel voor en was tussendoor ook nog in Afrika bezig met de opnames voor de film Young Ones. Ik kwam op het punt dat ik echt uitgeput was. Ik had te lang geen moment voor mezelf gehad. Geen moment waarop mij niet verteld werd waar ik heen moest en wat ik moest doen.

En dan na dit weekend Amsterdam terug naar LA om aan de nieuwe X-Men te beginnen?
Ja, we beginnen eerst met make-up, kostuummetingen en dat soort dingen. Vervolgens gaan we een aantal maanden aan die film werken. Daarna staan de opnames van de wat kleinere film Dark Places op het programma, opnieuw met Charlize Theron. Wat ik daarna ga doen, weet ik nog niet.

Kun je dit weekend wel ongezien door Amsterdam lopen denk je?
Soms word ik wel herkend. Maar ik kan gelukkig nog wel een redelijk normaal leven leiden. Daar ben ik blij om, want ik zie veel beroemde mensen waarvan het leven als dat van een soort geheim agent is. Ze moeten zich constant verstoppen. Ik ben blij dat ik niet zo beroemd ben.