The king of zing is back: Arnold Schwarzenegger

Geplaatst: door Tom van Steensel

  • Geboortedatum30 juli 1947
  • GeboorteplaatsThal, Styria, Oostenrijk
  • Bekende filmsTerminator 3: Rise of the Machines (2003), Collateral Damage (2002), The 6th Day (2000), End of Days (1999), Batman & Robin (1997), Jingle All the Way (1996), Eraser (1996), Junior (1994), True Lies (1994), Last Action Hero (1993), Terminator 2: Judgement Day (1991), Kindergarten Cop (1990), Total Recall (1990), Twins (1988), Red Heat (1988), The Running Man (1987), Predator (1987), Raw Deal (1986), Commando (1985), The Terminator (1984), Conan The Barbarian (1982).
  • AwardsGolden Globenominatie: Junior (1995) (beste acteur in een komedie of musical). Golden Globe: Stay Hungry (1977) (beste acteerdebuut in een speelfilm).

Het is nog steeds moeilijk te geloven: een Oostenrijkse bodybuilder groeit na een sportcarrière uit tot één van 's werelds grootste filmsterren, trouwt met iemand uit de prestigieuze Kennedy-familie en wordt zelfs gouverneur van Californië. En ook al flopte zijn Hollywood-comeback The Last Stand (nu in de bios) in Amerika, The Governator heeft genoeg projecten in de pijplijn zitten om de komende jaren zijn lexicon aan one-liners mee aan te vullen.

Iemand die de zegetocht van Schwarzenegger zeker niet aan zag komen is zijn inmiddels goede vriend Sylvester Stallone. In 1977 zijn beide heren aanwezig bij de uitreiking van de Golden Globes: Sly met verschillende nominaties voor Rocky, terwijl Arnie kans maakt op de Golden Globe voor beste nieuwkomer voor zijn rol naast Jeff Bridges en Sally Field in Stay Hungry. Rocky wint uiteindelijk beste film, maar ook Arnold verzilvert zijn nominatie. Dit tot groot ongenoegen van Stallone die dan nog mompelt dat het een grap moet zijn en dat een acteur met zo’n naam het nooit zal gaan redden in Hollywood.

Schwarzenegger krijgt na zijn Golden Globe vooral rollen aangeboden als Nazi of uitsmijter, en wacht liever op iets beters. Het is vervolgens niet een speelfilm, maar de documentaire Pumping Iron die hem de hoofdrol bezorgt in de adaptatie van Robert E. Howards Conan the Barbarian. Schwarzengger speelt het personage tweemaal, één keer onder regie van John Milius (hij is een enorme fan van Dirty Harry, waar Milius aan meeschreef) en één keer onder regie van Richard Fleischer. In Red Sonja speelt hij nog een personage dat verdacht veel lijkt op Conan, hoewel hij die film inmiddels ziet als één van de slechtste uit zijn carrière.

This you can trust: John Milius shows Schwarzenegger how to crush his enemies

I swear I will not kill anyone
The Terminator vestigt zijn naam definitief, maar bijna liep het anders. Lance Henriksen is oorspronkelijk gecast in de titelrol, terwijl men Schwarzenegger overweegt voor de rol van Kyle Reese. Na wat aandringen wordt hij toch de Terminator, terwijl Henriksen het moet doen met een beduidend minder rolletje als agent. Als goedmakertje mocht Henriksen later voor James Cameron alsnog een mens / machine spelen in Aliens. Begin jaren negentig volgt in de sequel Judgement Day een uiterst bizarre role reversal: de moordende bad guy is dit keer plots een gehoorzame good guy. Iets waar Schwarzengger in eerste instantie net zo verbaasd over is als Linda Hamiltons personage in de film zelf.

Na The Terminator duikt Schwarzengger een aantal keren op in “one man army”-films met heerlijke jaren tachtig taglines als “They gave him a raw deal. Nobody gives him a raw deal” en “Somewhere... somehow... someone's going to pay”. Vooral guilty pleasure Commando kan zelfs nu nog rekenen op een onverminderde cultstatus. Hij maakt daarnaast een aantal succesvolle komedies (Twins is zijn persoonlijke favoriet), maar zoekt binnen het actiegenre gelukkig ook regisseurs op van het kaliber James Cameron. John McTiernans Predator doet het niet goed bij de critici, maar de echte fijnproevers weten wel beter, terwijl Paul Verhoevens Total Recall daarna wordt gezien als een “thinking man’s actionfilm”.

Op de set van Predator: Schwarzenegger sticks around for a cigar

Rubber baby buggy bumpers
Zijn tweede samenwerking met regisseur John McTiernan gaat keihard onderuit. McTiernan zelf voelt tijdens de chaotische opnameperiode van Last Action Hero de bui al een beetje hangen, terwijl Arnold in zijn pas verschenen biografie Total Recall de film nog enigszins probeert te verdedigen. De actiesatire wordt in 1993 aan de boxoffice compleet ondersteboven gelopen door de dinosaurussen uit Jurassic Park. Gelukkig is zijn oude vriend en mede motor-fanaat James Cameron bereid om hem weer uit het slop te trekken en met het groots opgezette actiespektakel True Lies is het een jaar later weer “business as usual” voor de spierbundel.

Last Action Hero: the closest Schwarzenegger ever came to doing Shakespeare

Richting het einde van de jaren negentig is de boxoffice starpower van Schwarzenegger een beetje tanende, zeker na het geflopte Batman & Robin, waarin hij voor het eerst sinds The Terminator weer een bad guy speelt. Ook The 6th Day en het vanwege 11 september uitgestelde Collateral Damage doen het weer minder, en dus gaat hij terug naar de rol die zijn echte doorbraak betekende. James Cameron heeft geen zin meer in een derde Terminator, maar geeft zijn nog steeds goede vriend wel zijn zegen in de vorm van “don’t worry about me, if they offer you a shitload of money… just do it!”. Na de film besluit Schwarzenegger full-time de politiek in te gaan.

Maar nu is hij dus definitief terug met zijn eerste hoofdrol sinds Terminator 3: Rise of the Machines uit 2003. Onze Danny vond The Last Stand een aardige herstart voor Arnold, maar kijkt vooral uit naar zijn volgende projecten. Conan en Terminator zijn nog ver weg, maar eind dit jaar is hij opnieuw samen met Stallone te zien in Escape Plan (foto onder). Ook is hij net klaar met Ten (foto helemaal onder) van regisseur David Ayer (End of Watch), een film over leden van een corrupte DEA-eenheid die na een op het eerste gezicht geslaagde roofoverval plots stuk voor stuk worden uitgemoord. Zelf noemde hij die film “de nieuwe Predator”, dus fingers crossed.