À Coeur Ouvert

Beoordeling:

Geplaatst: door Evelien van Baekel

In dit met alcohol doordrenkte drama zien hartchirurgen Mila (Juliette Binoche) en Javier (Édgar Ramírez) hun perfecte zorgeloze leventje als sneeuw voor de zon verdwijnen wanneer Mila zwanger blijkt te zijn. De twee feestbeesten moeten plotseling hun levensstijl aanpassen, en dat terwijl ze eigenlijk nooit van plan waren om kinderen te krijgen.

Mila en Javier zijn al tien jaar getrouwd en leven er op los. Ze feesten exorbitant veel, drinken daarbij de nodige alcoholische versnaperingen en voeren overdag openhartoperaties uit. Er verschijnen barstjes in hun schijnbaar perfecte leven als Javier steeds vaker naar de fles grijpt, en zijn baas hem verbiedt om nog langer te opereren. Zijn jaloezie richting zijn, nog wel praktiserende, echtgenote wordt steeds groter en de ruzies tussen de twee worden alsmaar frequenter.

De chemie tussen de twee hoofdrolspelers is ver te zoeken in À Coeur Ouvert. Dit kan deels gezocht worden in het zwak geschreven script, maar is ook toe te delen aan Binoche en Ramírez zelf. Hun relatie komt niet geloofwaardig over (misschien heeft het enorme leeftijdsverschil tussen de acteurs hier iets mee te maken) en er is geen greintje chemie te vinden tussen de twee.

Daarnaast komen ruzies vaak uit het niets, of zijn ze het onlogische vervolg van een pijnlijke en onnatuurlijke dialoog. Javier is steeds vaker stomdronken en gedraagt zich daarbij verschrikkelijk. Ook in nuchtere staat is de beste man niet te genieten, dus het is onduidelijk waarom Mila hem keer op keer weer liefdevol in haar armen sluit. Opvallend afwezig is een mogelijke uitleg of reden waaróm Javier eigenlijk moeite heeft om van alcohol af te blijven.

Het boek waarop de film is gebaseerd, zit waarschijnlijk beter in elkaar maar het script (geschreven door regisseur Marion Laine) overtuigt verre van. Een van de weinige pluspunten die À Coeur Ouvert bezit, is het open en onverwacht creatieve einde. Dit komt echter pas na bijna tachtig minuten om de hoek zetten en is daarbij ‘too little too late’. Zelfs voor de grootste francofiel is deze film niet boeiend genoeg. 

Trailer