Big Eyes

Beoordeling:

Geplaatst: door Roy van der Lee

Elke kunstenaar is op zoek naar het evenwicht tussen artistiek en commercieel. Maar wat als binnen een echtpaar de een enkel artistiek is en de ander bloedcommercieel? Dan krijg je taferelen zoals bij Margaret en Walter Keane. Zij maakte wereldberoemde schilderijen van kinderen met grote ogen, hij zette zijn naam er onder en maakte het paar stinkend rijk. In de handen van Tim Burton groeit dat verhaal uit tot een modern sprookje over zelfvertrouwen en voor jezelf opkomen.

Amy Adams speelt Margaret, een jonge moeder die net bij haar eerste man is weggerend. Zonder vrienden, familie of geld komt ze met haar dochtertje aan in San Francisco, waar ze wat probeert te verdienen als straatkunstenares. Veel centen levert haar dat niet op. Maar de kunstenaar die naast haar staat, ziet wel brood in haar schilderijen van de kinderen met grote ogen.

Walter Keane (Christoph Waltz), is zijn naam. De twee worden verliefd en trouwen niet veel later. Walter doet er alles aan de schilderijen van zijn vrouw aan de man te brengen. Wanneer dat eindelijk lukt, vertelt hij dat hij ze zelf geschilderd heeft. In het begin heeft Margaret daar geen moeite mee, maar het leugentje van haar man wordt groter en groter. Tot het moment dat Margaret vindt dat het tijd is dat ze de erkenning krijgt die ze verdient.

Bekijk ook ons video-interview met de cast van Big Eyes

Het is niet moeilijk om te zien waarom het waargebeurde verhaal van de Keanes regisseur Burton zo aansprak. Zelf balanceert hij al zijn hele carrière tussen het grote geld van blockbusters als Batman en Alice in Wonderland enerzijds en films die veel dichter bij hemzelf staan zoals Frankenweenie en Edward Scissorhands anderzijds. Tussen Walter en Margaret, zogezegd.

En zoals vrijwel al zijn protagonisten is ook Margaret een buitenbeentje dat langzaam maar zeker leert dat ze bijzonder is en voor zichzelf op moet komen. Walter is daartegenover een typische sprookjesschurk. Zelf is hij er tot zijn frustratie nooit in geslaagd kunstenaar te worden, dus pronkt hij nu maar met de veren van een ander. Naar buiten toe is hij warm en charmant, maar als hij een Margaret alleen zijn, is hij een gemene hork.

Maar op ander vlakken doet Burton in Big Eyes dingen die we juist níet van hem gewend zijn. Zo is de film geschoten in felle, warme kleuren. Heel wat anders dan de donkere gothic-stijl uit veel van zijn andere werk. Ook spelen voor het eerst sinds mensenheugenis Johnny Depp en Helena Bonham Carter niet mee.  

Depp was bijvoorbeeld te zien in Ed Wood, die andere biopic van Burton. Het is ironisch dat hij zijn waarschijnlijk beste film maakte over iemand die wordt beschouwd als de slechtste regisseur aller tijden. Aan Big Eyes werkte ook hetzelfde team schrijvers mee als aan Ed Wood, maar deze nieuwe film is helaas van een mindere orde. Big Eyes is erg rechttoe, rechtaan en verrast zelden.

Lees ook ons portret van Big Eyes-regisseur Tim Burton

Ook is het jammer dat Burton niet zo geïnteresseerd lijkt in de achtergrond van zijn hoofdpersonage. Dat ze als naïeve jonge moeder in de trucjes van Walter trapt, is te begrijpen. Maar waarom ze zo lang over zich heen laat lopen of waarom ze überhaupt steeds dezelfde troosteloze kinderen schildert, blijft de vraag. Een surrealistische scène waarin alle bezoekers van een supermarkt de ogen van haar schilderingen lijken te hebben, voelt daarnaast een beetje misplaatst aan. Als een goedkope poging wat spannends te doen.

Golden Globe-winnares Amy Adams, vervolgens genegeerd door de Academy, is goed als de sympathieke Margaret. Haar rol had gemakkelijk die van het hulpeloze domme meisje kunnen worden, maar Adams maakt een geloofwaardige vrouw van haar. De show wordt echter gestolen door Christoph Waltz. Zoals wel vaker speelt hij een charmante slechterik aan wie je onmogelijk een hekel kan hebben. In bijrolletjes duiken ook nog Jason Schwartzman, Terence Stamp en Jon Polito op.

Big Eyes is een vermakelijk sprookje. De film kijkt bijzonder makkelijk weg, maar Burton wekt nooit de indruk iets bijzonders te hebben willen neerzetten met deze voor hem a-typische film. Big Eyes is daardoor niet veel meer dan een aardig tussendoortje. 

Trailer