The Conjuring 2

Beoordeling:

Geplaatst: door Jochem Geerdink

Na een uitstapje richting Fast & Furious 7 is James Wan weer terug bij het genre dat hem beroemd maakte. Want met films als Saw, Insidious en The Conjuring, mag je de Australische regisseur van Chinese komaf gerust de hedendaagse horrorkoning noemen. Drie jaar na de eerste film, de meest succesvolle horror ná The Exorcist, komt Wan nu met The Conjuring 2.

Na enkele succesvolle zaken, waaronder die in Amityville, zijn Ed en Lorraine Warren (Patrick Wilson en Vera Farmiga) inmiddels een beroemd paranormaal onderzoekskoppel. We schrijven 1977 en een alleenstaande moeder wordt met haar vier kinderen in het Noord-Londense Enfield geterroriseerd door een huisgeest. De kerk stuurt vervolgens Ed en Lorraine naar Engeland, waar ze kennismaken met Peggy Hodgson (Frances O'Connor), haar twee dochters Margaret (Lauren Esposito) en Jenny (een angstaanjagende Madison Wolfe) en zoontjes Billy (Benjamin Haigh) en Johnny (Patrick McAuley).

De Hodgsons hebben last van de geest van de vorige bewoner van het huis, die geenzins van plan lijkt de woning te willen verlaten. Nee, hij ziet liever de Hodgsons vertrekken en is best bereid ze daar een handje bij te helpen. Onder meer door bezit te nemen van het lichaam van de jonge Jenny.

The Conjuring 2 is minder oppervlakkig dan dat het op basis van bovenstaande beschrijving lijkt, maar juist bij dit soort films is het aan te raden vooraf zo min mogelijk van het verhaal te weten. Maar Wan levert een alles behalve gemakzuchtige sequel af. Sterker, hij wil misschien wel iets te veel in dit vervolg op het eerste deel, dat zich juist zo onderscheidde door z'n eenvoud.

Hoewel The Conjuring 2 met twee uur en een kwartier behoorlijk aan de (te) lange kant is, hoef je je geen moment te vervelen. Het wordt nooit saai of langdradig, al zijn er zeker momenten waarop de aandacht wat verslapt. Een kortere speelduur had de film absoluut beter gedaan. De retrolook is een ware lust voor het oog, zeker voor de wat oudere kijker. Al zal die toch vooral bezig zijn met de film te vergelijken met eerder verschenen horrorflicks, waaronder het al genoemde The Exorcist.

Wan komt weg met het opzichtig leentjebuur spelen bij die illustere voorganger. Vooral omdat hij lijkt te beschikken over een uitstekend besef van zijn publiek, iets dat veel filmmakers in dit genre ontberen. Want wat de regisseur duidelijk geleerd heeft van de ouderwetse horrorfilms is dat het niet gaat om 'shock and gore', maar om de juiste sfeer en stemming. Een goed schrikmoment is niets zonder een zenuwslopende opbouw en die kunst heeft Wan duidelijk in de vingers.

Uiteindelijk resulteert het in een vervolgfilm die in de toekomst - naast bijvoorbeeld Evil Dead II, Aliens en Dawn of the Dead - zal prijken in lijstjes van 'de beste horrorsequels aller tijden'.

Trailer