Devil's Knot

Beoordeling:

Geplaatst: door Roy van der Lee

Stel, je verfilmt een spraakmakende moordzaak. Dan kan je je bijvoorbeeld focussen op de aanloop naar de moord, het onderzoek, de rechtszaak of de nasleep. Je belangrijkste personages zijn dan bijvoorbeeld de slachtoffers, de nabestaanden, de verdachten of de advocaten. Of je doet net als Atom Egoyan, regisseur van Devil’s Knot, en je denkt: ‘fuck it! we doen gewoon alles door elkaar.’ Een bende is het gevolg.

Devil’s Knot vertelt het verhaal van de West Memphis Three: de gruwelijke moord op drie jongetjes uit het Amerikaanse Arkansas. Een maand na hun verdwijning worden drie lokale tieners aangehouden die de moorden zouden hebben gepleegd als onderdeel van satanistische rituelen. In het godvrezende stadje is iedereen ervan overtuigd dat ze schuldig zijn, maar het bewijs is alles behalve waterdicht.

Gelukkig voor hen trekt de zaak de aandacht van privédetective Ron Lax (Colin Firth), die wél in hun onschuld gelooft. Pamela Hobbs (Reese Whiterspoon), de moeder van een van de slachtoffers, trekt steeds meer naar hem toe en raakt overtuigd van zijn gelijk. In de rechtszaak die volgt worden twee verdachten desondanks veroordeeld tot levenslang en de ander zelfs tot de doodstraf. Lax houdt zijn strijd vol.

Dat alles is spijtig genoeg allemaal echt gebeurd in 1993 en 1994. In de twintig jaar nadien zijn er talloze documentaires over de zaak gemaakt. Het stadje wilde de drie tieners zo graag zien hangen dat de waarheid compleet uit het oog verloren werd. Ook het feit dat boeken van Stephen King en de muziek van Metallica als aanwijzingen werden gezien voor de geschifte karakters van de verdachten, is natuurlijk voer voor journalisten en documentairemakers.

De grote vraag is dan ook: wat wilde Egoyan met deze film nu precies toevoegen aan al dat eerdere werk? Wie het weet mag het zeggen. Devil’s Knot gaat namelijk alle kanten op en verspringt constant van heden naar verleden en weer terug. Het ene moment is de film een rechtbankdrama, vervolgens een persoonlijk drama en daarna weer een halve documentaire. De film is daardoor nauwelijks te volgen en dat gaat snel irriteren en vervelen.

Je kan je afvragen in hoeverre het de fout is van Whiterspoon en Firth dat hun personages voor geen meter uit de verf komen. Beiden spelen wat mat, maar hebben doen ook absoluut niks om mee te werken. De personages maken geen enkele ontwikkeling door, maar dat is eerder te wijten aan het script dan aan de acteurs zelf.

Waarschijnlijk is het misgegaan bij regisseur Atom Egoyan (foto hierboven met Colin Firth), toch allerminst een groentje in het vak. Het feit dat hij nu alweer bezig is met de (afronding van) twee volgende films is veelzeggend. Wellicht dat hij al met die volgende projecten bezig was tijdens het draaien en monteren van Devil’s Knot. Zo voelt de film in elk geval wel aan. Het is een stuurloos, nauwelijks te volgen misdaaddrama dat eigenlijk op alle vlakken tekortschiet.

Trailer