El Clan

Beoordeling:

Geplaatst: door Jasper Kars

Sommige filmscripts lijken te onwaarschijnlijk om werkelijk gebeurd te zijn. Het Argentijnse El Clan behoort tot deze categorie, de film is immers grotendeels gebaseerd op een serie waargebeurde schokkende voorvallen. Deze zijn soms zo absurd, wreed en ongelooflijk dat je je als kijker een paar keer goed achter de oren krabt en afvraagt: hoe heeft dit in hemelsnaam kunnen gebeuren?

Het waargebeurde verhaal over het grote geheim van de familie Puccio, een op het eerste oog keurig middenklasse gezin, wonend in de buitenwijken van Buenos Aires, doet op veel momenten denken aan het scenario van een Martin Scorsese film. De pater familias van de Puccios is Arquímedes Puccio. Een bedachtzame crimineel à la Goodfellas, die na de fameuze Falklandoorlog op het verkeerde pad is beland.

Om zijn gezin te onderhouden besluit hij in zijn vrije tijd leden van rijke hoofdstedelijke families te kidnappen, ze als gijzelaars vast te houden in de kelder van de Puccios en ze vervolgens, na het uitkeren van losgeld, dood te schieten. Met de hulp van handlangers, corrupte politie en politici én van zijn vrouw en zonen weet hij door middel van afgrijselijke tactieken vele miljoenen peso’s te verdienen.

Een van zijn trouwste handlangers is zijn eigen zoon Alejandro. Die naast de oudste telg van het gezin ook een Argentijnse rugbyheld is. Uitgeroeid tot dé ster van de lokale Atlético en spelend voor het nationale elftal. Ondanks de ontvoering en de daarop volgende moord op een van zijn ploegmakkers door de Puccios, verdenkt niemand Alejandro of zijn familie van deze laffe daad. Hij is immers de rappe rugbyvedette in een land waar de populariteit van deze sport soms religieuze proporties aanneemt. Een ideale partner dus voor zijn op geld beluste vader.

De ontvoeringen gebeuren op routineuze wijze en worden door de doorgewinterde Arquímedes tot in de puntjes voorbereid. Pas wanneer de onwetende Alejandro van zijn ploegmaats moet vernemen dat hun ontvoerde ploegmakker Ricardo is vermoord, brokkelt het zo sterk gelegde fundament van de criminele Puccio-familie langzaam af. De fascinerende vader-zoon relatie komt onder hoogspanning te staan en al gauw weigert de rugbyheld nog mee te werken aan gewelddadige ontvoeringen.

Deze familietwist is een van de sterke punten van El Clan. Complimenten dus voor zowel vader als zoon: de acteerprestaties van Guillermo Fancella (Arquímedes) en Peter Lanzini (Alejandro) zijn namelijk fenomenaal. Fancella speelt op een geweldige manier een trotste familieman die langzaam veranderdt in een sociopaat, terwijl Lanzini op krachtige wijze een sportidool, die van alles naar niets gaat, portretteert.

De taboedoorbrekende regisseur Pablo Trapero was al een grootheid in Latijns-Amerika. Zijn ster zal na de internationale release van deze misdaadfilm echter nog veel verder rijzen. De film brak in Argentinië al alle records en bevat genoeg ingrediënten om ook in de VS een daverend succes te worden.

Een vlotte filmstijl met bijpassende rock 'n roll soundtrack, waar snelle dialogen en brute scenes elkaar in rap tempo afwisselen is kenmerkend. Spaans is de voertaal, al lijkt het misdaadjargon universeel. Het feit dat de film Spaanstalig is vormt dan ook allang geen barrière meer; met de recente successen van de Latino-misdaadserie Narcos als bewijsmateriaal.

Filmbezoekers die van El Clan een fijn staaltje Latijns-Amerikaanse arthouse verwachten komen bedrogen uit. De structuur en cameravoering ademen volop Hollywood, terwijl er voor de rest weinig Argentijnse authenticiteit valt te bespeuren. Wanneer je dit wegdenkt is El Clan een meer dan solide project dat wegkijkt als een, willekeurig gelikte Amerikaanse, maffiafilm. En daar is helemaal niets mis mee.

Trailer