FilmpjeKijken Fijne Filmklassieker: Home Alone

Beoordeling:

Geplaatst: door Roy van der Lee

Er zijn een paar zekerheden rond de feestdagen: Last Christmas van Wham! wordt grijsgedraaid op de radio, we worden bestookt met irritante reclames én Home Alone komt op tv. De kerstfilm wordt inmiddels al 24 jaar elke december herhaald, maar heeft nog weinig van zijn charme verloren. De komedie eindigde dan ook met ruime voorsprong op de eerste plek in onze poll waarin we jullie vroegen naar je favoriete kerstfilm. Het is de ultieme feelgood-film voor de hele familie.

De plot zal bij iedereen inmiddels bekend zijn. De familie McCallister staat op het punt met vakantie naar Frankrijk te gaan, als iedereen zich door een nachtelijke stroomstoring verslaapt. In de chaos om toch nog op tijd op het vliegveld te komen, vergeten ze 's ochtends de 8-jarige Kevin, de meest opstandige van de kinderen. Die ligt nietsvermoedend in bed terwijl de rest van de familie zich in het vliegtuig afvraagt wat ze nou toch vergeten zijn.

Zodra Kevin ontdekt dat hij alleen is, besluit hij het er flink van te nemen. Hij doet wat hij wil, wanneer hij dat wil. Maar het jochie krijgt ook te maken met een oude zwerver die steeds in de buurt van het huis rondhangt. En niet veel later zijn er de onhandige dieven Harry en Marv, die kosten wat kost willen inbreken bij Kevin. Met een groot aantal creatieve en uiterst pijnlijk boobytraps moet hij zijn huis zien te verdedigen totdat de rest van de familie terugkeert.

In dat laatstgenoemde gedeelte schuilt de aantrekkingskracht van Home Alone. Kevin slaagt er met alledaagse spullen en slimmigheden in de boeven op allerlei manieren buiten te houden. En dat gaat gepaard met een grote dosis slapstick. Marv en Harry worden in de fik gestoken, gaan talloze keren op hun bek, krijgen glasscherven in hun blote voeten en een blik verf tegen hun hoofd. Maar ze staan steeds weer op om een nieuwe poging te wagen. 

Een stel boeven er flink van langs geven terwijl er geen volwassene in de buurt is om je terecht te wijzen. Dat is natuurlijk de droom van ieder kind. Het is dan ook niet moeilijk om te zien waarom Home Alone zo'n succes is geworden. De film is eigenlijk één lange slapstick-sketch die hoe langer hoe gekker wordt en waarin het opstandige jongetje uitgroeit tot de grote held. 

Natuurlijk zou je dat kunnen aanmerken als een zwaktebod. Na twee inbraakpogingen is het trucje namelijk wel duidelijk. Het is ook niet zo dat de makers veel moeite hebben gedaan om het publiek te blijven verrassen of imponeren. En dan is er natuurlijk nog het zeer onrealistische uitgangspunt. Critici maakten Home Alone dan ook met de grond gelijk. Zelfs nu staat de film nog op een onvoldoende bij de recensie-verzamelaars van Rotten Tomatoes. Het publiek was meer gecharmeerd van de familiekomedie: Home Alone bracht bijna 500 miljoen op en is daarmee de meest lucratieve komedie ooit gemaakt.

De film moet het ook niet hebben van zo'n verrassingen of realisme. Home Alone is vooral charmant, luchtig, tijdloos en vermakelijk. Op dat soort films hebben regisseur Chris Columbus (Harry Potter, Mrs. Doubtfire) en schrijver John Hughes (The Breakfast Club, Planes, Trains and Automobiles) zo'n beetje een patent.

Home Alone valt of staat bij de prestaties van Macaulay Culkin. De kleine Kevin is schattig en sympathiek genoeg om de film te dragen. Niemand kon hier nog vermoeden dat hij zich jaren later zo zou vergrijpen aan drugs. In de bijrollen valt vooral Joe Pesci op. Hij was het, vlak na het opnemen van bijvoorbeeld Goodfellas, zó gewend om in keiharde misdaadfilms te spelen, dat hij ook op de set van Home Alone constant stond te schelden. Regisseur Columbus vroeg hem daarom om voortaan 'fridge' te schreeuwen, in plaats van 'fuck', anders kon hij al het materiaal met Pesci wel weggooien.

Op Home Alone kwamen liefst vier vervolgen. Alleen aan het tweede deel, Lost in New York, werkte de originele cast mee. Geen van die sequels redt het bij het origineel. Home Alone is namelijk heerlijk hersenloze onzin voor de hele familie, die ondanks zijn vele onlogischeden on onmogelijkheden toch elke kerst weer te leuk is om van weg te zappen. 

Trailer