FilmpjeKijken Fijne Filmklassieker: Snatch

Beoordeling:

Geplaatst: door Roy van der Lee

Met eerst Sherlock Holmes en nu spionnenfilm The Man From U.N.C.L.E. is Engelsman Guy Ritchie helemaal de wereld der blockbusters ingedoken. Heel wat anders dan de grauwe, snelle actiecomedy's waarmee hij eind jaren negentig zijn naam vestigde. Van die titels is Snatch ongetwijfeld de bekendste. Een film waarbij Ritchie wel verdacht veel inspiratie heeft opgedaan bij een collega.

 

Noem het nouvelle violance, noem het Tarantinesk, maar feit is dat regisseur Quentin Tarantino de misdaadfilm begin jaren '90 compleet op z'n kop zette met eerst Reservoir Dogs en daarna Pulp Fiction. Het stijlvolle geweld, de gestileerde dialogen en de bijzondere vertelstructuur zijn in de jaren daarna eindeloos vaak gekopieerd. Van Things To Do In Denver When You're Dead tot Killing Zoe tot Go. Maar in hun schaamteloosheid worden ze allemaal naar de troon gestoken door Guy Ritchie.

Kijk alleen al naar Snatch, zijn meest succesvolle tot nu toe. De plot is te gecompliceerd om tot in detail te behandelen, maar gaat kort gezegd over een grote groep excentrieke criminelen in Londen. De ene helft zit achter een diamant aan (zie de parallel met Reservoir Dogs), de andere helft houdt zich bezig met een bokser die betaald wordt om neer te gaan (zie de parallel met Pulp Fiction). Gedurende twee uur proberen al die personages uit de klauwen te blijven van de een, terwijl ze nog een rekening moeten vereffenen bij de ander. 

Nu is de grens tussen ode en plagiaat schimmig en zal die voor iedereen ergens anders liggen. Wanneer we iets stom vinden is het schaamteloos jatwerk, wanneer we het leuk vinden juist een zelfbewuste knipoog. Maar zelfs als dat laatste hier al het geval is, is Ritchie in Snatch zoveel aan het knipogen dat hij zijn ogen amper nog open heeft.

De dialogen willen zo graag op die van Tarantino lijken dat het vervelend wordt en de manier waarop de plotlijnen elkaar kruisen voelt bijzonder geforceerd. Het lijkt wel of hij inhoudelijk alles heeft afgekeken bij zijn grote voorbeeld. Visueel lijkt de film dan weer verdacht veel op Trainspotting, dat een paar jaar voor Snatch een revival betekende voor de gewaagde Britse cinema. De close-ups, grauwe stad en snelle montage lijken zo weggelopen uit het meesterwerk van Danny Boyle.

Natuurlijk moet je je inspiratie ergens vandaan halen en kijkt elke regisseur wel eens wat af. Zelfs Tarantino. Maar hij doet dat vooral bij heel obscure films en giet er bovendien een vette klodder van zijn eigen unieke saus overheen. Daardoor stoort dat een stuk minder, als de referenties überhaupt al worden ontdekt, en heb je niet het idee dat je naar een jatwerkje zit te kijken. Tarantino reageerde in het kader daarvan overigens erg gevat toen een interviewer hem vroeg naar het huwelijk tussen Madonna en zijn collega Ritchie: "Dan zal ik met Elvis moeten trouwen om weer gelijk te komen".

Wie met dat alles geen moeite heeft, kan met Snatch echter nog bijzonder veel plezier hebben. De bonte personages zijn absoluut vermakelijk, alleen lang niet allemaal even interessant om naar te kijken. In elke scène waarin Brad Pitt verschijnt, lijkt de hele film op te leven. Het gemak waarmee hij alle andere acteurs van het scherm blaast zegt alles over zijn kwaliteiten... of juist die van zijn tegenspelers.

Feit is dat hij als onverstaanbare Mickey met de hele film gaat lopen. De plotlijnen die hem niet aangaan, zijn daarom ook meteen niet zo boeiend. Het was waarschijnlijk veel beter geweest als Snatch uitsluitend over hem ging, en een paar andere personages achterwege waren gebleven. Ritchie serveert nu een paar tussendoortjes, maar presenteert ze als een volwaardige maaltijd.

Dat de andere castleden niet zo indrukwekkend zijn, is dan ook niet geheel aan hen te wijten. Voor ze goed en wel aan een scène begonnen zijn, zapt Ritchie alweer weg. Jason Statham staat na Pitt het meest in de spotlight en doet het aardig als de onderkoelde Turkish, die steeds op de meest onlogische momenten grapjes maakt over Duitsers. Alan Ford (foto hierboven) en Vinnie Jones zijn samen het meest bad-ass als respectievelijk boevenbaas Brick Top en huurling Bullet-Tooth Tony. Met verder onder meer Benicio Del Toro en Dennis Farina op de aftiteling, valt over de hoeveelheid bekende namen in elk geval niks te klagen. 

Wie originaliteit onbelangrijk vindt en van makkelijke snelle misdaadcomedy's houdt, heeft aan Snatch een hele goeie. Want ondanks zijn tekortkomingen, is het bekendste werk van Ritchie een vermakelijk filmpje dat vreselijk makkelijk wegkijkt en er in gaat als zoete koek. Wat dat betreft is het wel te verklaren waarom-ie bijvoorbeeld een top 100-notering heeft op IMDb.

Trailer