Het Verlangen

Geplaatst:

Beoordeling:

door Daphne van Hoolwerff

Joram Lürsen, regisseur van Alles is Liefde, brengt een nieuwe komedie met romantisch tintje. Chantal Janzen speelt de alledaagse Brigitte die in de media moet doen alsof ze de schrijfster is van een literair meesterwerk. Ook met Gijs Naber en Alex Klaassen.

De premisse van Het Verlangen zal voor veel bioscoopgangers heerlijk eenvoudig zijn. Twee broers, (Naber en Klaassen) runnen samen een uitgeverij die op het randje van failliet gaan staat. Ze hebben dan wel een geniale schrijver met een meesterwerk te pakken, maar vanwege zijn gestotter en niet zo sexy uiterlijk zouden ze het boek nooit kunnen verkopen.

Dan komt Brigitte binnen, een mooie blonde vrouw met een matig boek over schoenen. Ze komen op een briljant idee: ze gaan het geniale boek alsnog uitgeven, maar dan onder naam van Brigitte. Het lijkt een goudmijn voor de uitgeverij, maar of het allemaal goed gaat?

Tot op een bepaalde hoogte ga je als kijker in het verhaal mee. Al is het verhaaltje dan flinterdun en zijn een aantal zaken ongeloofwaardig, daar kun je je nog overheen zetten. Je kunt er vraagtekens bij plaatsen of een uitgeverij een meesterwerk echt zou laten liggen alleen omdat de schrijver ervan niet zo mediageniek is. Maar vooruit, binnen de context van een speelse komedie kan je hier nog best in meegaan.

Het acteerwerk is over het algemeen, de bijrollen daargelaten, zeker weleens slechter geweest in Nederlandse films. Als je je eenmaal over het platte, opgezette accent van Janzen hebt heen gezet doet ze het heel leuk in deze rol. Naber en Klaassen doen wat ze moeten doen. Een aantal scènes is grappig gedaan, met name die waarin Brigitte moet oefenen op haar voorkomen in de media. De soundtrack is heel aardig en maakt het geheel af.

Ergens halverwege slaat het script de plank echter helemaal mis. Het verhaal neemt zo’n absurde wending dat het alle geloofwaardigheid tenietdoet. Dat is zonde, want er is juist veel moeite gedaan om de wereld binnen de film realistisch over te laten komen. Met programma’s als De Wereld Draait Door en RTL Boulevard is het de bedoeling dat de kijker zich min of meer in het bestaande Nederland waant. Een bijna absurdistische poging tot humor valt hierbij helemaal uit de toon.

Hetgeen de film het meest in de kiem smoort, is de alwetende voice-over die alles aan elkaar praat. Dit wekt de indruk dat de filmmakers zo weinig vertrouwen hadden in hun publiek dat ze de behoefte voelden alles, maar dan ook echt álles uit te leggen. Iedere emotie en plotontwikkeling is van glasheldere uitleg voorzien, waardoor er niets overblijft voor de kijker om zelf te interpreteren.

Het is jammer dat de makers de film en de acteurs zelf niet durven laten spreken. Emoties overbrengen via acteerwerk, muziek of montage, zonder er expliciet bij te vermelden hoe de personages zich voelen, is Het Verlangen vreemd. Gelukkig is de film niet vies van een beetje zelfspot. Een van de personages verzucht: "Die Nederlandse filmmakers. Weet niet hoor."

Het Verlangen is een film met een aardig concept dat net niet helemaal zijn potentie waarmaakt door gebreken in de uitwerking. Het is te hopen dat makers de volgende keer een film maken die iets meer voor zichzelf spreekt, en dat minder laat doen door een commentaarstem. Dan komen ze misschien op een dag met hun eigen versie van een 'meesterwerk'.

Trailer