The Immigrant

Beoordeling:

Geplaatst: door Jochem Geerdink

Met bijvoorbeeld zijn debuut Little Odessa in 1994 en het meer recente We Own The Night liet James Gray al blijken een meer dan uitstekend filmmaker te zijn. Je betreurt het haast dat hij - net als bijvoorbeeld Terrence Malick - nogal de tijd neemt voor zijn werkstukken. Want vijf jaar na zijn vorige Two Lovers verschijnt nu The Immigrant. Pas de vijfde film in twintig jaar voor de 45-jarige Amerikaan.

Een film met een interessante ontstaansgeschiedenis, want Gray schreef The Immigrant speciaal voor Marion Cotillard, nadat hij haar ontmoette tijdens een etentje. De Franse actrice die zo prachtig speelde in Le Rouille Et d'Os, maar bijvoorbeeld ook te zien was in de laatste Batman-film en het door Gray geschreven Blood Ties, geeft gestalte aan de immigrant uit de titel. Samen met haar jongere zusje Magda is deze Ewa in de jaren '20 van de vorige eeuw vanuit Polen naar New York gereisd om de Amerikaanse Droom na te jagen.

Wanneer op Ellis Island blijkt dat Magda een longontsteking heeft, wordt ze in quarantaine geplaatst op de ziekenafdeling. Ook Ewa wordt afgevoerd, maar dan met de intentie haar op de boot terug te zetten. Dan ineens dient Bruno Weiss (Joaquin Phoenix, na The YardsWe Own The Night en Two Lovers zijn vierde samenwerking met Gray) zich aan, een sluwe impressario die een agent wat geld toesteekt en zich over de jonge immigrante ontfermt.

Hij biedt Ewa onderdak, een bed en emplooi in een nogal smoezelig theatertje, zodat ze geld kan verdienen voor de behandeling van haar zusje. Terwijl Ewa steeds verder wegzakt in de wereld van de prostitutie, ziet ze in Bruno's neef Emil (Jeremy Renner), die de kost verdient als Orlando the Magician, een mogelijkheid te ontsnappen aan de verstikkende greep van Bruno.

Cotillard is zo'n actrice die weinig woorden nodig heeft om een verhaal kan vertellen, haar expressie doet de rest. Waarom Gray zijn film heeft volgepropt met tekst, is dan ook een raadsel. Daarnaast is Ewa als personage simpelweg niet interessant genoeg om deze film te dragen, terwijl er om haar heen ook nog eens heel weinig gebeurt.

Gray liet optekenen dat zijn verhaal voor tachtig procent is voortgekomen uit de herinneringen van zijn grootouders, die in 1923 vanuit Rusland in New York arriveerden. Samen met zijn cameraman Darius Khondji heeft hij duidelijk veel tijd gestoken het decor en de sepiarijke beelden te modelleren naar die tijd. Daarnaast mocht hij als eerste ooit filmen in de oorspronkelijke gebouwen op Ellis Island. Martin Scorsese moest deze voor zijn Gangs Of New York bijvoorbeeld elders nabouwen.

Meer dan een interessante voetnoot is dat uiteindelijk niet doordat het verhaal niet alleen saai en langdradig, maar tegelijkertijd ook verstikkend en betekenisloos is. Wanneer je Grays eerdere werk in beschouwing neemt, is The Immigrant een bijzonder teleurstellende film geworden. Laten we hopen dat we niet opnieuw jaren hoeven te wachten op een volgende werkstuk, zodat we de vervelende smaak van deze film snel weg kunnen spoelen.

Trailer