Jimmy P. Psychotherapy Of A Plains Indian

Beoordeling:

Geplaatst: door Daan Snouck Hur...

Antropoloog en psycho-analist Georges Deveraux was zo rond de Tweede Wereldoorlog een van de weinigen die zich verdiepte in de psychologische kant van de oorspronkelijke Amerikanen. Jimmy P. is de adaptatie van zijn boek Reality And Dream wat de behandeling beschrijft van ene Jimmy Picard (hier gespeeld door Benicio Del Toro), een Blackfoot-indiaan die gewond is teruggekeerd van het Europese front en kampt met hevige migraine aanvallen en evenwichtsstoornissen.

De lokale dokters kunnen maar niet vaststellen wat er precies met de man aan de hand is en stoppen hem in een psychiatrisch ziekenhuis. Ze vermoeden van alles, van PTSD tot hersenaandoening, maar lopen vast op het feit dat Jimmy een indiaan is, zoals ze toendertijd nog gewoon genoemd werden. De geestestoestand van deze inboorlingen kan natuurlijk niet zomaar vergeleken worden met die van de gewone, ontwikkelde mens. Ten einde raad roepen ze hulp in van de excentrieke Georges Deveraux (Mathieu Amalric, Bondschurk in Quantum Of Solace), toendertijd de man op het gebied van inheemse culturen. Deveraux is geintrigeerd en in ruil voor een vaste aanstelling wil hij de zaak graag onderzoeken.

Jimmy, een stugge maar vriendelijke man, wil ondanks zijn toestand eigenlijk niks liever dan terugkeren naar zijn alledaagse bestaan en staat welwillend tegenover het onderzoek. Deveraux is aanhanger van de dan nog relatief nieuwe psycho-analyse en hij probeert door middel van gesprekken te doorgronden wat er mis is met Jimmy. Hij focust in eerste instantie op de oorlog, maar naarmate de gesprekken persoonlijker worden, wordt duidelijk dat de issues van Jimmy een veel diepere oorzaak hebben.

Met zo'n titel mag het duidelijk zijn dat Jimmy P. een film is waarin veel gepraat wordt. Heel veel. Het is wat dat betreft echt een acteursfilm en schrijver/regisseur Arnaud Desplechin (Un Conte Du Noel) durft te vertrouwen op zijn twee hoofdrolspelers. Hij geeft ze een sfeervol weergegeven tijdsbeeld mee (Kansas, eind jaren veertig) maar is verder wars van enige opsmuk, op zowel visueel als verhaaltechnisch gebied. De camera verlaat zelden Jimmy's zijde en dit geeft Del Toro de kans om op een prettig ingetogen manier te schitteren.

Daarnaast is Amalric uitstekend als Deveraux. De uitbundige bon-vivant vormt een aangenaam tegenwicht voor de stoicijnse Jimmy. De kijker weet niet meer dan wat de professor bij zijn subject kan lospeuteren waardoor de lange gesprekken en flashbacks boeiend blijven en je bijna automatisch meegevoerd wordt in de obsessieve ontdekkingsdrang van Deveraux. Dat de eigenlijke toedracht van Jimmy's trauma's uiteindelijk bijna alledaags uitpakt doet daardoor weinig afbreuk aan de kracht van de film.

Jimmy P.: The Psychotherapy Of A Plains Indian mist dan misschien de grootse emotionele impact van een Good Will Hunting of de historische significantie van Freud versus Jung in A Dangerous Method, maar biedt door de gestripte aanpak en focus op de therapie een interessante en boeiende blik op de nadagen van een koloniaal tijdperk waarin disciplines als psychologie en antropologie nog verre van universeel geaccepteerd werden.

Trailer