Jurassic Park 3D

Beoordeling:

Geplaatst: door Rutger Otto

Jurassic Park viert dit jaar zijn twintigjarige jubileum. Regisseur Steven Spielberg nam miljoenen bioscoopbezoekers in 1993 mee naar zijn levensechte dinosaurussenpark. Op de puntjes van hun stoelen. Twintig jaar na dato is de klassieker terug op het witte doek, gerestaureerd in 3D.

Voor iedereen die nog in het stenen tijdperk leeft, is dit waar Jurassic Park over gaat. John Hammond (Sir Richard Attenborough) is een miljardair die een pretpark heeft laten bouwen, op een eiland aan de kust van Costa Rica. Jurassic Park. Door DNA van dinobloed uit een versteende, miljoenen jaar oude mug te halen, weet hij dinosaurussen weer tot leven te wekken.

Vóór de grote opening wil Hammond zijn park laten goedkeuren door paleontoloog Alan Grant (Sam Neill), paleobotanicus Ellie Sattler (Laura Dern), advocaat Donald Gennaro en chaostheorie-deskundige Ian Malcolm (Jeff Goldblum). Dit bonte gezelschap krijgt een proefrit door het park, vergezeld door de kleinkinderen van Hammond. Het blijkt een prachtige, kleurrijke dinosaurusattractie waar je van droomt, totdat het onweer losbarst, het water begint te trillen en het park verandert in een nachtmerrie.

De afgelopen tijd zijn veel films met wisselend succes als 3D-remake in de bioscoop verschenen. Je zou kunnen verzuchten dat dit alweer een simpele bewerking is om snel te cashen. Maar Jurassic Park voelt niet zo. Bij sommige heruitgaven in 3D ontstaat een soort kijkdooseffect. Platte personages die naar voren worden gehaald op een platte achtergrond. Jurassic Park laat zien dat het ook anders kan. De film overdrijft niet met het effect, maar kent een subtiele gelaagdheid die heel goed uit de verf komt. Alsof het nooit anders was bedoeld.

De eerste stappen van Dr. Grant, Sattler en Malcolm op het eiland zijn nog steeds schitterend. Langzaam walst een enorme brontosaurus door het scherm. Een verwondering slaat toe die je - net als het origineel - de rest van de film niet meer loslaat. De film won niet voor niets een Oscar voor visuele effecten; na twintig jaar ziet alles er nog fantastisch uit. Iets waar ook het team dat Jurassic Park heeft opgepoetst een pluim voor verdient. Alles oogt haarscherp.

Jurassic Park heeft de tand des tijds verrassend goed doorstaan, op het jongetje dat superblij wordt van een interactieve cd-rom met touchscreen na. Het verhaal spreekt nog steeds tot de verbeelding, ethische DNA-kwesties liggen vandaag de dag nog steeds gevoelig en de dinosaurussen zijn alweer angstaanjagend. Wanneer de velociraptor door de ventilatieschacht de zaal in springt, schiet je zomaar wat verder in je stoel.

Laat je de pret niet drukken door de soms enorm stomme fouten in het script, de acteerprestaties van de kinderen en de corny oneliners die je misschien was vergeten. Jurassic Park blijft een dijk van een film. Een huiveringwekkende familiefilm die met deze 3D-heruitgave zijn meest complete, definitieve vorm kent. Niet alleen dé kans om een nieuwe generatie met Spielbergs dino’s kennis te laten maken, maar ook een bioscoop must-see voor iedereen die Jurassic Park alleen kent van versleten VHS-banden.

Trailer