Kon-Tiki

Beoordeling:

Geplaatst: door Alexandr Bal

Het epische waargebeurde verhaal waarin antropoloog Thor Heyerdahl de Grote Oceaan probeert over te steken op een vlot, om aan te kunnen tonen dat de Peruanen zich - nog voor de komst van de Europeanen - in Polynesië hebben kunnen vestigen.

In 1947 zeilde Thor Heyerdahl samen met vijf metgezellen 101 dagen lang over de Grote Oceaan. Na een boek, twee documentaires en een museum over de reis, kon een blockbuster over deze Noorse trots natuurlijk niet uitblijven. Gemaakt op eigen bodem uiteraard. En een blockbuster is het geworden. Het is niet alleen de meest opbrengende film van 2012 in Noorwegen, maar het is ook de duurste film ooit gemaakt in het land.

Het verhaal begint op Polynesië waar Thor (Pål Sverre Hagen) door verhalen van de lokale bevolking geobsedeerd raakt door het idee dat de Peruanen als eerste het land hebben bevolkt, door de oceaan over te steken. Iets wat door de wetenschappelijke elite als onmogelijk wordt beschouwd. Maar Thor moet en zal het bewijs leveren en besluit dezelfde reis te maken: op een vlot, met dezelfde gereedschappen als vroeger. Iedereen verklaart hem voor gek, maar hij houdt voet bij stuk. Uiteindelijk weet hij vijf metgezellen te verzamelen en beginnen zij hun gevaarlijke reis met geen enkele hoop op redding als het fout gaat.

Het resultaat is een spectaculaire film die er werkelijk prachtig uitziet. Er wordt veel nadruk gelegd op het spektakel. Misschien iets teveel. Het grootste deel van de film krijgen we regelrecht avontuur voorgeschoteld: aanvaringen met haaien, storm op zee etc. Elementen die we echter al talloze keren eerder gezien hebben in films die zich op zee afspelen en dus  enigszins clichématig aanvoelen.

Het is ook alsof we naar een montage van alle spannende stukjes van de reis kijken en alle saaie stukjes er expres zijn uitgelaten, omdat het grote publiek er dan misschien niets aan vindt. Hierdoor leren we de personages helemaal niet kennen. Behalve Thor ken je ze na de oversteek niet beter dan daarvoor.

Het gebrek aan diepgang wordt gelukkig grotendeels goedgemaakt door de visuals en de special-effects. Zoals eerder gezegd ziet de film er prachtig uit. Er zitten hele mooie shots in. Het hoogtepunt is toch wel wanneer de camera uitzoomt van een close-up op Thor's gezicht naar de ruimte en vervolgens de camera draait en we de kosmos te zien krijgen. Door de spanning en de geloofwaardige setting, weet de film wel constant je aandacht erbij te houden.

Trailer