Maze Runner: The Scorch Trials

Beoordeling:

Geplaatst: door Sophie Markvoort

In The Scorch Trials wordt veel gerend, maar is geen doolhof meer te bekennen. Dit tweede deel van de populaire youth adult reeks The Maze Runner slaat een compleet andere weg in dan zijn voorganger. Het enorme en monsterlijke labyrint uit de eerste editie, waarin een groep jongens (en één meisje) opgesloten zaten zonder geheugen, is verdwenen. The Scorch Trials neemt de nog levende personages en dropt ze in een ander soort film: een actiethriller/zombieslasher in de woestijn is het gevolg. Weinig overeenkomsten dus, maar wederom erg vermakelijk.

Dit tweede deel gaat verder waar we gebleven zijn: Thomas (Dylan O’Brien), Teresa (Kaya Scodelario), Newt (Thomas Brodie-Sangster) en de andere nog levende ‘Gladers’ zijn ontsnapt uit het doolhof en op de vlucht voor de duistere organisatie WCKD - World Catastrophe Killzone Department. Ze worden opgevangen in een ondergrondse bunker, gerund door de schimmige Janson (Game of Thrones’ Aidan Gillen) die zichzelf als reddende engel laat overkomen.

Met hulp van de eenling Aris (Jacob Lofland) komt Thomas er al snel achter dat ze juist absoluut niet veilig zijn in de bunker en de groep weet te ontsnappen. Ze komen terecht in een gehavende post-apocalyptische wereld, waar steden tegenwoordig ruïnes in de woestijn zijn en de bevolking door een virus grotendeels veranderd is in schreeuwende en bijtgrage zombies, de Cranks genaamd. Welkom in The Scorch. In dit troosteloze en dorre landschap gaan de ‘Gladers’ op zoek naar The Right Arm; een groep rebellen die de strijd aangaat met WCKD. Maar deze zoektocht is niet zonder gevaren.

De film zit qua actie en special effects fantastisch in elkaar. Regisseur Wes Ball, die met The Maze Runner zijn regiedebuut maakte, is een fijne filmmaker die je met zijn sequenties en unieke shots op het puntje van je stoel laat zitten. Hierdoor zakt de spanning eigenlijk nooit in; The Scorch Trials is één grote actieclimax. Maar daar zit ‘m dan ook meteen de keerzijde. Actie is één ding, maar juist wat z’n voorloper zo goed maakte ontbreekt in het vervolg: mysterie en karakterontwikkeling.

 

Voor mysterie is in The Scorch Trials geen plaats en het karakterwerk is bijna helemaal verdwenen, omdat het aan de kant is geduwd door de eindeloze actie. Dit is best teleurstellend, omdat de karakters The Maze Runner juist zo interessant maakte. Dit aspect zorgde ervoor dat de jonge acteurs uitgedaagd werden en dat deze reeks zich kon onderscheiden van ‘concurrenten’ The Hunger Games en Divergent.

Mede door deze minpuntjes is het aan te raden om deze film op het grote witte doek te kijken, omdat de actie wél zorgt voor een visueel spektakel. Wij zijn in ieder geval alvast benieuwd welke richting het laatste deel, The Death Cure, inslaat.  

Trailer