Mees Kees Op De Planken

Beoordeling:

Geplaatst: door Eza Doortmont

Waar Mees Kees en Mees Kees op Kamp al een enorm succes waren, lijkt het er op dat de derde film in de serie, Mees Kees op de Planken, minstens zo’n groot succes gaat worden. Met de perfecte timing, veel reclame en naamsbekendheid kun je daar bijna niet omheen. De boeken van Mirjam Oldenhave waarop de films zijn gebaseerd, zijn steevast uitgeleend in de bibliotheken.

Mees Kees (Willem Voogd) is in deze film nog steeds stagiair en komt opnieuw in de klas van Tobias (Felix Osinga) en Sep (Brent Thomassen). De groep, die in het laatste jaar zit, is dolblij. Dit jaar staat in het teken van de cito toets en vooral het grote theaterstuk dat elk jaar uitgevoerd wordt door groep acht.

Maar het ontzettend ouderwetse, door schoolhoofd Dreus geschreven, toneelstuk is helemaal niet leuk. Dus besluit Mees Kees samen met de klas het stuk te herschrijven. Helaas voor hem komt juf Sanne (Vivienne van der Assem) terug van zwangerschapsverlof en plaatst schoolhoofd Dreus (Sanne Wallis de Vries) daarom Mees Kees terug in de kleuterklas. Hoe hard de klas ook zijn best doet, juf Sanne is lang niet zo leuk als hun Mees.

Ondertussen wil Tobias niet ouder worden en bij Mees Kees in de klas blijven. Hij neemt een rigoureus besluit wat grote gevolgen heeft. Mees Kees zelf is op zijn beurt weer ontzettend zenuwachtig voor zijn laatste toets, waarna hij zichzelf hopelijk officieel meester mag noemen.

De duidelijk met de personages meegegroeide film is vermakelijk. Bijna alsof het een komedie is. Vooral Dreus is hilarisch met haar woordgrappen en haar duidelijke vrijheid in het spel. Een aantal kinderen vindt in de bewoners van het verzorgingstehuis dubbelgangers en ook in de kleuterklas zitten evenbeelden van de kinderen. Dit geeft meteen het hele onderwerp van niet ouder willen worden een prachtig beeld.

De humor, de goede casting en het verhaal wat veel kijkers zullen herkennen, maakt de opnieuw door Barbara Bredero geregisseerde film vermakelijk en interessant. De gehele film is er een soort gezonde spanning aanwezig. Aan de ene kant weet je dat het allemaal wel weer goed komt, maar komt het dat wel echt?

Trailer