Petting Zoo

Beoordeling:

Geplaatst: door Elise van Dam

San Antonio, Texas is stad zoals je er veel ziet in Amerika. Een relatief klein, duur centrum met daaromheen ver uitgestrekte suburbs. Hoe verder je van het centrum af gaat, hoe krakkemikkiger de huizen, hoe armer de mensen. Ze leven letterlijk en figuurlijk in de marges. Zo iemand is ook Layla (Devon Keller), een intelligente tiener die op het punt van volwassenwording staat.

San Antonio is ook een stad met een hoog aantal tienerzwangerschappen. En na de eerste paar scènes van Petting Zoo, waarin we Layla zien rondhangen bij haar stonervriendje Danny, die met zijn broer en wat vrienden woont in een appartement waar het constant blauw staat van de rook en de volle vuilniszak open in de keuken staat, en waarin we Layla zien die een brief ontvangt dat ze een beurs heeft ontvangen voor de universiteit van Austin, kunnen we eigenlijk al uittekenen waar dit heen gaat.

Dat is ook direct het probleem van het debuut van Micah Magee. Het is een prima film, die zich echter nauwelijks weet te onderscheiden van de stroom aan indies die elk jaar uit Amerika komt. Het script, dat Magee deels op eigen ervaringen baseerde, is net wat te wankel en voorspelbaar om boven de massa uit te stijgen. Maar één onderscheidende factor heeft Petting Zoo zeker wel en dat is hoofdrolspeelster en debutant Devon Keller. Haar natuurlijke charisma houdt van begin tot eind de aandacht vast.

Magee kiest voor een zeer observerende benadering. In korte scènes krijgen we fragmenten te zien uit het leven van Layla, soms de belangrijke momenten, maar soms ook niet. Personages verschijnen in Layla's leven en verdwijnen ook weer zonder dat we weten waarvandaan of waarheen. Wat nu precies haar thuissituatie is wordt nooit helemaal duidelijk. Haar ouders zien we één keer, wanneer ze weigeren papieren te tekenen waarmee Layla een abortus kan laten uitvoeren.

Wonen doet Layla bij haar oma en neefjes, die eigenlijk bij haar oom wonen die op hetzelfde terrein tweedehands auto’s doorverkoopt, maar vrijwel al hun tijd spenderen bij oma, waar ze televisie kijken en 'mac & cheese' eten uit oranje plastic kommen. Vriendje Danny is dan al weer buiten beeld, maar Layla ontmoet de veel attentere Aaron (Austin Reed), die haar rode rozen bezorgt en rijlessen geeft op de parkeerplaats bij Denny's.

Dat observerende en onnadrukkelijke heeft de film gemeen met Stop the Pounding Heart van Roberto Minervini, over een 14-jarig meisje uit een familie van christelijke geitenboeren. In beide films is Texas meer dan zomaar achtergrond. Want of het nu in het namiddaglicht van een Terrence Malick-film is, of door de wietwalmen van Richard Linklater; Texas wordt onherroepelijk onderdeel van de identiteit van elke film die je er draait.

Stop the Pounding Heart had een poëtische, bijna lyrische kwaliteit die maakt dat de film me nog altijd bijblijft. Of dat met Petting Zoo ook zo zal zijn, betwijfel ik. Het is dan ook vooral een film die potentie toont. Van regisseur Micah Magee, die benieuwd maakt naar wat zij kan met een beter script. En vooral van Keller. Mocht zij acteerambities hebben, dan lijkt het onvermijdelijk dat we nog veel van haar gaan horen. 

Trailer