Préjudice

Beoordeling:

Geplaatst: door Jasper Kars

Het speelfilmdebuut van de Belgische regisseur Antoine Cuypers is een gelaagd familiedrama, waarbij een hoop opgekropte frustratie en onuitgesproken vetes de ronde doen. De oprispingen van een onaangepaste zoon, doen een degelijk ogende familie losbranden. Préjudice heeft veel weg van Shakespeare, dan wel met een Waalse villa als schouwtoneel.

Altijd wanneer de 32-jarige Cédric opstaat, wordt hij steevast wakker met een grotesk stilleven van een Alpenlandschap in zijn vizier. Waar de meeste van zijn leeftijdsgenoten inmiddels gesetteld zijn, woont Cédric nog bij zijn ouders en spendeert hij het gros van zijn tijd met het bijwerken van zijn Oostenrijkse landkaart. Met een reis, of beter gezegd bedevaartstocht, naar Oostenrijk als ultieme levensdoel.

Een trip die hij tot de puntjes heeft uitgewerkt: van het optionele broodjesontbijt bij een Tiroolse B&B tot de exacte tarieven van een speciale Alpentour. Helaas zit het daadwerkelijk ondernemen van zo’n reis er voor de autistische Cédric niet in. Terwijl zijn zus en broer de weg naar volwassenheid succesvol hebben afgelegd, hebben zijn keurige ouders de handjes meer dan vol aan zijn permanent onaangepaste gedrag.

Wat een vrolijk familiediner op nazomeravond had moeten worden, groeit uit tot een absoluut debacle. Wanneer dochter Caroline, samen met haar wat klunzige geliefde, vertelt dat ze in verwachting zijn van een baby, reageren ouders en schoondochter verheugd. Bang voor verandering en verbeten omdat de aandacht niet op hem is gevestigd, lijkt Cédric echter stukken minder opgetogen door het nieuws. Deze tegendraadse attitude lijdt een pijnlijke façade in, wat resulteert in een reeks verwijtende discussies. Is het feit dat de gezinsleden dezelfde bloedband delen sterk genoeg om extreem onaangepast gedrag te blijven tolereren?

Debuteren met zo’n gecompliceerd drama als Préjudice was voor regisseur Antoine Cuypers natuurlijk een flink risico. De filmt valt en staat op een sterk geschreven script, met tal van psychologisch beladen dialogen. Het overtuigende acteerwerk van het verwarde hoofdpersonages Cédric (Thomas Blanchard), de weinig spraakzame vader (de bekende Belgische zanger Arno Hintjens) en de verbeten moeder (Nathalie Baye), voorkomen tal van keren dat het ambitieuze verhaal slachtoffer wordt van de eigen complexiteit.

Dit houdt het geforceerd overkomen van een paar scènes alleen niet tegen. De debuterend cineast is enkele keren duidelijk nog zoekend naar de juiste balans tussen dialoog, actie en beeld. Daarnaast wordt in het begin van het verhaal een aantal lijntjes uitgezet, die in het verloop niet verder worden behandeld. De mysterieuze verstandhouding tussen Cédric en zijn vader is hiervan het voornaamste voorbeeld. Er schuilt duidelijk meer achter deze vader-zoon relatie, maar veel meer dan wat losse flodders geeft Cuypers de kijker niet.

Al met al is Préjudice een krachtig debuut, dat wel nog de nodige jeugdige onverschilligheid bevat. Gedurende de gehele zit hangt er altijd een wolk van mysterie rondom de film; je voelt dat er iets gaat gebeuren. De realistische dialogen, die op sterke wijze een beeld schetsen van jarenlang familiair wrok, zorgen er langzaam voor dat enkele wolkjes wegvagen. De taferelen die vervolgens op het witte doek ontstaan zijn evenwel pijnlijk als vermakelijk. Van hevige discussies tot groots onderling onbegrip. Een emotioneel, confronterend en soms zelfs wreed epos als resultaat.

Trailer