Publieke Werken

Beoordeling:

Geplaatst: door Amy Schellius

Vioolbouwer Vedder denkt de macht te hebben, door zijn huis niet te laten wijken voor het immense Victoria Hotel dat eind negentiende eeuw gebouwd wordt in Amsterdam. Dat zijn standvastigheid niet altijd goed uitpakt, wordt hem pijnlijk duidelijk. 

Het is 1888. Walter Vedder (Gijs Scholten van Aschat) heeft een winkel vol met zelfgebouwde violen vlakbij het Amsterdamse Centraal Station, de Prins Hendrikkade om precies te zijn. Er wordt een plek gezocht om het prestigieuze Victoria Hotel op te bouwen en laat de winkel van Vedder nou precies staan op het stuk grond die de architect in gedachten heeft. De vioolbouwer krijgt van de architect van het hotel een aanbod van twintigduizend gulden om te vertrekken, maar daar heeft hij geen trek in. Hij wil vijftigduizend gulden zien en gaan ze daar niet mee akkoord, dan verzet Vedder geen stap. 

Zijn neef, Christiaan Anijs (Jacob Derwig), woont in Hoogeveen en is apotheker. Hij treedt af en toe voor de plaatselijke turfstekers ook op als arts. Iets wat niet bepaald legaal is en het kan hem zelfs een aanklacht bij te tuchtraad opleveren. Om hun levens een positieve draai te geven, proberen Vedder en Anijs de turfstekers een betere toekomst aan te bieden in Amerika. Daar zitten financieel nogal wat consequenties aan, maar ze zijn bereid dat risico te nemen, met alle tragische gevolgen van dien.

De binnenkomer van deze film is niet mis. Alles behalve ‘gezellig’ zeg maar. Toch kunnen we deze boekverfilming wel in het rijtje ‘mooie’ films plaatsen. Niet omdat het ‘alles-komt-wel-weer-goed’ uitstraalt, maar omdat het verhaal en de verfilming daarvan goed in elkaar zit. De roman, in 1999 geschreven door Thomas Rosenboom, heeft niet voor niks de Libris Literatuurprijs gekregen. Na het boek gelezen te hebben, zag regisseur Joram Lürsen (kun je kennen van Alles is Liefde en Alles Is Familie) dan ook meteen een uitdaging om dit verhaal te verfilmen.

Dat de film duidelijk twee verhaallijnen bevat is soms lastig en nadelig om goed in de film te komen. Vedder en Anijs hebben wel wat gemeen in het vertelde verhaal, maar het zijn eigenlijk twee verschillende werelden waarin ze allebei hun eigen sores hebben. De kleding die ze dragen en het in beeld brengen van een Amsterdam dat je nu niet meer zou herkennen, zorgen er wel voor dat je het gevoel hebt dat je daadwerkelijk aan het eind van de negentiende eeuw aanwezig bent.

Wat wel opvalt is dat sommige effecten in de film niet helemaal lekker uit de verf zijn gekomen. Bijvoorbeeld het condenswolkje van de acteurs die buiten lopen, daaraan zie je dat het computerwerk is. En natuurlijk het oudhollandse taalgebruik, dat had wel iets meer in de film verwerkt mogen worden.

Ondanks de soms wat minder aantrekkelijke beelden is het wel een film die het waard is om te kijken. De acteurs zijn goed op elkaar ingespeeld, het verhaal staat als een huis en als je de zaal uitloopt, heb je een voldaan gevoel.

Trailer