Sinister

Beoordeling:

Geplaatst: door Roy van der Lee

In een genre waarin complete bagger meer regel is dan uitzondering (klik), wordt een incidentele goede film al snel opgehemeld. Eerder dit jaar was er bijvoorbeeld The Cabin In The Woods. De film speelde slim met de conventies van het horrorgenre, en werd prompt beloond met een score van 92% bij de recensieverzamelaars van Rotten Tomatoes. Eenzelfde lot lijkt weggelegd voor Sinister. De griezelfilm scoort daar ‘slechts’ 63%, maar dat is nog steeds een behoorlijke score vergeleken met genregenoten. Al valt echter meer dan genoeg aan te merken op de prent.

Sinds zijn bestseller Kentucky Blood heeft non-fictie schrijver Ellison Oswalt (Ethan Hawke) moeite met het vinden van een nieuw verhaal. Met zijn gezin verhuist hij naar een woning waar onlangs een hele familie is uitgemoord. Hun jongste dochter is sindsdien vermist. De misdaadauteur ziet het als dé kans weer eens een spannend verhaal te schrijven. Nadat hij op de zolder van het huis een doos aantreft met daarin filmtapes van een serie gruwelijke moorden, beginnen er vreemde dingen te gebeuren bij het gezin Oswalt.

Regisseur Scott Derrickson, van onder meer The Day The Earth Stood Still, maakt van Sinister een claustrofobische ervaring. Zeker negentig procent van de film speelt zich in het huis van de Oswalts af. De zoektocht van de schrijver naar de connectie tussen de moordpartijen dient zich in eerste instantie aan als een misdaadthriller. De regie is prima in orde. Let op een moment aan het begin van de film, wanneer Ellison na het bekijken van de moordtapes de politie belt met de intentie aangifte te doen. Hij twijfelt even, we zien een shot van zijn succesvolle boek Kentucky Blood en vervolgens hangt de schrijver de hoorn toch maar op de haak. Simpel maar effectief.

Ook de personages zijn goed geschreven. Wanneer Ellison ervoor kiest zijn zoektocht in zijn eentje voor te zetten, is het volstrekt duidelijk waarom hij dat doet. Zijn vrouw Tracy (Juliet Rylance) is er alles aan gelegen het huis zo snel mogelijk te verlaten wanneer zij er halverwege de film achter komt welke misdaden zich er hebben afgespeeld. Ook dat wordt logisch gebracht. Zelfs de motieven bij nevenpersonages, zoals een agent die niet zit te wachten op een bloederig boek over zijn stadje, zijn effectief en duidelijk.

Het is pas in de tweede helft van de film dat Sinister zijn kracht verliest. Werkelijk alle horrorclichés komen aan bod. Enge kindjes, boze geesten, onsubtiele schrikmomentjes en lampen die op het verkeerde moment uitvallen, het zit er allemaal in. De finale van de film laat zich al heel vroeg raden en ligt er tegen het einde veel te dik bovenop. Na een kleine halfuurtje zal elke kijker, zeker de horrorfan, doorhebben hoe de vork in de steel steekt. Dat is natuurlijk veel te vroeg.

Sinister is een kleinschalige en claustrofobische horrorfilm die net te kort komt. De eerste helft van de film is prima, maar tegen het einde ontsporen regisseur Scott Derrickson en de zijnen. Het einde is bovendien veel te voorspelbaar. Daarmee verwordt Sinister tot een film die weinig of niets nieuws toevoegt aan het genre.

Trailer