Spring Breakers

Beoordeling:

Geplaatst: door Julia Nolet

Veel blote borsten, geweld en dronken meisjes in bikini met AK-47 geweren. Cultregisseur Harmony Korine bracht met Spring Breakers (zeer waarschijnlijk zijn eigen) natte droom naar het witte doek.

De film, die gebruikt wordt als stepping stone door ex-Disney actrices Vanessa Hudgens en Selena Gomez om hun brave imago wat pit te geven, is stijlvol en flitsend gemaakt, maar alle seks, het verhaal en de meisjes blijven helaas zo oppervlakkig als het glitterend bordkarton waarin het verpakt is.

Vier tienermeisjes, die om onverklaarbare redenen non-stop in bikini door het leven gaan - zelfs in de rechtbank of gevangenis - spelen de hoofdrollen. Drie van die rollen worden gespeeld door tieneridolen van de huidige Amerikaanse popcultuur. Vanessa Hudgens, bekend uit High School Musical speelt Candy, Selena Gomez, Disney-actrice en ex van Justin Bieber, speelt Faith en Ashley Benson, bekend van Pretty Little Liars speelt Brit. Het vierde meisje, Cotty is een rol van Harmony Korine’s vrouw, Rachel Korine.

De brave en christelijke Faith is wonderbaarlijk genoeg vriendinnen met de drie gevaarlijke  onruststokers Candy, Brit en Cotty. Die willen haar meenemen naar Spring Break, de Amerikaanse schoolvakantie waarbij de orgie van sex, drugs en drank van Chersonissos, Salou en Lloret de Mar samenkomt in Amerikaanse badplaatsen. Het enige probleem wat ze hebben: ze zijn blut.

Om hun reis toch te kunnen bekostigen beroven Candy, Brit en Cotty een wegrestaurant. De adrenalinekick die ze hiervan krijgen is een voorbode voor de gebeurtenissen in de rest van de film. Op spring break ontmoet het viertal white trash gangster Alien (James Franco) die ze meetrekt in een wereld van gangsters en geweld.

Aan de ene kant is Spring Breakers duidelijk een film gemaakt door een filmtalent, Harmony Korine creëerde een fluorescerende trip op de dubstepmuziek  van Skrillex en de film voelt  als een soort roes waar je onherroepelijk in meegetrokken wordt. Maar, aan de andere kant, word je telkens uit die lekkere roes getrokken door cliché voice overs als ‘I wish spring break could last forever…’ of ‘spring break is the best thing, I finally feel I’m home’.

Of door - de meest ongemakkelijke scène van de film - James Franco die op het hoogtepunt ‘Everytime’ van Britney Spears met overgave speelt op de piano terwijl de meisjes in roze bivakmutsen een dansje doen met machinegeweren. Gegiechel kon niet onderdrukt worden.

Of Korine een maatschappijkritiek wilde leveren met de ontelbare shots van schuddende borsten en billen op de seksualisering van de jeugd of het vervagen van grenzen op spring break wordt niet helemaal duidelijk. In interviews met Korine lijkt het hem meer te gaan om de ervaring van Spring Break en het mooi in beeld brengen hiervan. Een gevoel van ongemak kan optreden wanneer de camera tijdens een gesprek weer even afdwaalt naar het lichaam van de meisjes.

Werkelijk elk moment wordt aangegrepen om de jonge meisjes even tussen de borsten of benen te filmen. Wat je doet afvragen of Hudgens, Benson en Gomez niet wat naïef waren toen ze ‘ja’ zeiden tegen Spring Breakers om hun onschuldige imago wat meer volwassenheid te geven. Diepgang hebben hun personages namelijk niet gekregen, ze zijn stuk voor stuk leeg en inwisselbaar, met uitzondering van Gomez die af en toe een emotie mag laat zien. De actrices lijken puur gecast om het shock-effect van hun onschuldige imago in contrast met de ‘sex and drugs’-film.

Spring Breakers verveelt niet, maar kent te weinig geloofwaardige personages en de diepgang is te ver te zoeken. Of het een cultfilm wordt, zoals sommige critici verwachtten? Waarschijnlijk wel. Maar dan alleen bij mensen die niet weten dat er zoveel betere cultfilms bestaan.

Trailer