TIFF recensie: The Martian

Beoordeling:

Geplaatst: door Isabeau van Halm

Ridley Scott wil zijn hele leven al een western maken. Hij heeft er daadwerkelijk nog nooit een gemaakt, maar past het principe van het genre wel toe in zijn films. Een man die vertrekt naar een onbewoonbaar terrein en daar een leven moet zien op te bouwen. Laat dat nou precies zijn wat er in The Martian gebeurt. Wij zagen de film tijdens de wereldpremière op het Toronto International Film Festival (TIFF).

 

Mark Watney (Matt Damon) is samen met een team van astronauten op Mars om onderzoek te doen. Wanneer er een zware storm opsteekt, wordt hij doorboord door een antenne, en denkt zijn team dat hij dood is. Gedwongen hem achter te laten en de missie af te breken, gaan de overgebleven leden terug naar de aarde.

Watney heeft de storm echter overleefd, en moet nu zien te overleven op Mars, waar niets groeit en zijn situatie verre van ideaal is. Hij heeft niet genoeg voedsel en water om te kunnen overleven tot de volgende missie naar de planeet terugkeert. Gelukkig voor hem is hij botanicus en is alles wat hij hoeft te doen “to science the shit out of it”, zoals hij dat zelf zegt.

Er zit een flinke vaart in de film, die zich over een periode van twee jaar afspeelt. Het begint meteen met actie, als de astronauten overrompeld worden door een superstorm. Matt Damon is het grootste gedeelte van de film alleen, en laat zien dat hij een uitzonderlijk acteur is. Hij filmde alle scenes in zijn eentje en ontmoette een gedeelte van de andere acteurs pas nadat de film af was.

Bang voor langdurige monologen hoef je echter niet te zijn; de film schakelt continu tussen vier verschillende werelden - Mars, het team andere astronauten, de controleruimte van NASA en de kantoren van NASA - waardoor er een goede balans en vaart in blijft.

The Martian is slim en grappig, met een realistische maar tegelijkertijd fictieve wereld. Ridley Scot gebruikt de ruimte als een wereld van fantasie en realiteit, waar alles mogelijk is. In tegenstelling tot andere films die zich in de ruimte afspelen, zal je geen aliens en ‘slechteriken’ tegenkomen. De film focust op het feit dat Watney in zijn eentje op Mars is achtergebleven, en het zoeken van een oplossing hiervoor – zonder extra afleidende en onnodige romantische plotwendingen.

Hoop en optimisme staan voorop. Zelfs in de meest uitzichtloze en ergste situaties, waar andere mensen op zouden geven, weet Mark Watney te vechten voor zijn leven door zijn brein te gebruiken. Dit doet hij niet alleen, hij krijgt hulp van de andere astronauten en de meest slimme mensen op aarde zoeken naar oplossingen om hem naar huis te krijgen. De film leert ons, in een tijd waar het draait om individualisme, dat elkaar helpen voorop staat en er zelfs in de meest uitzichtloze situaties nog hoop te vinden is.

Trailer