Toscaanse Bruiloft

Beoordeling:

Geplaatst: door Martijn van Veen

Vorig jaar verraste regisseur Johan Nijenhuis vriend en vooral vijand met de 'romantische' ensemblefilm Verliefd op Ibiza. Het werd de best bezochte Nederlandse film van 2013 en in totaal hebben 720.000 bioscoopbezoekers een kaartje gekocht. Niet al te verrassend dus dat Nijenhuis bekendmaakte met een thematisch vervolg te komen, dat qua verhaallijn niets ermee te maken heeft, maar qua formule overeenstemmingen kent.

Toscaanse Bruiloft kent wederom een ensemblecast met verschillende verhaallijnen en dit keer rondom het onderwerp trouwen. Sanne (Sophie van Oers) runt in Italië, samen met haar vader Tom (Ernst Daniël Smid) en stiefmoeder Marla (Simone Kleinsma) een klassieke villa waar getrouwd kan worden. Op een bruiloft van plastisch chirurg Bob (Diederik Ebbinge) en hockeymeisje Lisa (Lieke van Lexmond) ontmoet Sanne echtscheidingsadvocaat - en tegenstander van het huwelijk - Jeroen (Jan Kooijman, uiteraard minstens een keer zonder shirt aan). Zij probeert hem te laten inzien dat trouwen ook iets moois kan zijn, maar dat lijkt een onmogelijk taak.

Ondertussen probeert de overdreven Bella (Martine Sandifort) haar ex-man Koos (Dirk Zeelenberg) weer voor haar te winnen, maar hij lijkt meer oog te hebben voor zijn jeugdliefde Marla. Zij is echter na dertig jaar nog stapelverliefd op haar Tom. En niets lijkt dat in de weg te staan.

Ieder personage heeft zijn eigen verhaal en dat lijkt in eerste instantie ingewikkeld. Maar het grote verschil met Ibiza is dat ditmaal de personages wel inhoud hebben en je voor de meesten empathie hebt, waardoor het makkelijker is om de film te volgen en om te onthouden wie wie is. Elk karakter is ook een stuk beter uitgewerkt en zijn gelukkig meer dan een stuk karton, maar mensen die op bepaalde hoogte herkenbaar zijn en waarvan je daadwerkelijk meer wil weten. Toscaanse Bruiloft weet daardoor de aandacht goed vast te houden en verslapt vrijwel niet.

Helaas schiet Nijenhuis soms even uit de bocht met een ordinaire of platte scène of lijkt het alsof de acteurs de zinnen van een papiertje oplezen, waarbij je bang bent dat het de verkeerde kant op gaat. Gelukkig is dat niet het geval en zijn dat soort gevallen op één hand te tellen. Veelal worden dat soort uitglijers meteen goedgemaakt met een mooie romantische scène in combinatie met de prachtige Italiaanse soundtrack, onder andere gecomponeerd door André Rieu.

Dit zorgt ervoor dat Toscaanse Bruiloft een stuk beter te verdragen is dan zijn thematische voorganger. Hoogstaande cinema is het nog steeds niet, maar dit blijft een film voor de massa, die ongetwijfeld weer in groten getale naar de bioscoop zal rennen en in dit geval geven wij ze groot gelijk. Nog een vervolg? Ongetwijfeld. Las Vegas zou een mooie locatie zijn, zolang regisseur Johan Nijenhuis deze stijgende lijn maar doorzet, dan hebben wij er vertrouwen in.

Trailer