What We Do In The Shadows

Beoordeling:

Geplaatst: door Roy van der Lee

Wie denkt dat vampiers enkel bezig zijn met bloedzuigen, rondfladder en eng zijn, heeft het mis. De ondode wezens hebben het minstens zo druk met triviale dingen als de afwas. In de sympathieke, kleinschalige mockumentary What We Do in the Shadows volgens we de levens (of liever gezegd: de periode daarna) van Viago, Vladislav en Deacon. Drie vampiers uit Nieuw-Zeeland die een documentaire-ploeg toelaten in hun flatje.

Het trio heeft het niet gemakkelijk. Ze moeten constant op hun hoede zijn voor daglicht én mogen hun identiteit niet verraden. Om over de onderlinge ruzies nog maar te zwijgen. Wanneer hun stokoude huisgenoot Petyr (die verdacht veel weg heeft van Nosferatu) de 20-jarige student Nick in een vampier verandert, besluiten ze hem in huis te nemen.

Hij helpt hen onder meer om moderne technologie te begrijpen en brengt ze wat bij over versiermethodes. Vooral dat laatste komt goed van pas, want om te blijven leven moeten de vampiers mensenbloed drinken. En dan ligt er nog de uitnodiging voor de Unholy Masquerade, het jaarlijkse feest waarop allerlei ondode wezens elkaar ontmoeten. 

Het leukste aan What We Do in the Shadows is hoe twee compleet verschillende genres worden gemixt: horror en reality. Waar het in vampierfilms vaak te doen is om enge monsters en de strijd ze uit te moorden, volgen we hier juist de vampiers tijdens hun alledaagse bezigheden. De banaalste momenten zijn vaak het grappigst. Bijvoorbeeld hoe Viago hopeloos probeert zijn kleren schoon te houden als hij een meisje in haar nek bijt of wanneer de vampiers voor het eerst leren sms'en en die nieuwe ontdekking gebruiken om kinderachtige grapjes bij elkaar uit te halen.

De film speelt ook slim met de talloze clichés die bij het horrorgenre horen. Zo probeert Nick, wanneer hij net een vampier is geworden, in de discotheek indruk te maken op meisjes door te zeggen dat hij de hoofdrol speelt in de Twilight-films. Maar ook de komische mogelijkheden van slapen in een doodskist, niet tegen daglicht kunnen en geen spiegelbeeld hebben, worden volop uitgebuit. 

En dan zijn er nog de leuke karakters. Viago is degene die vol trots aan de documentaire-ploeg laat zien hoe zijn leven eruit ziet. Dat terwijl de anderen niet zo op de camera's gesteld zijn. Op hun eigen manier zijn Vladislav en Deacon ook bijzonder kleurrijk. Alleen al door hun belachelijke accent en uitbundige kleding. Mede door dat laatste is bijvoorbeeld een simpele montage van foto's van het trio door de jaren heen gelijk hilarisch.

Jemaine Clement (Flight of the Conchords, Rio 2) maakt zijn regiedebuut met What We Do in the Shadows. De komiek neemt in de vampierkomedie zelf een van drie hoofdrollen voor zijn rekening en schreef het script. Zijn eersteling is gelijk een schot in de roos en won onder meer een publieksprijs op het Toronto International Film festival en de publieksprijs en een eervolle vermelding op het Sitges International Fantastic Film Festival. Sommige critici noemden het al de 'Spinal Tap van de vampierfilm', en daar valt wat voor te zeggen.

What We Do in the Shadows is een heerlijk luchtig en geinig filmpje dat een heel nieuwe draai geeft aan een uitgekauwd genre. Met z'n speelduur van amper 86 minuten geeft de mockumentary ook geen kans om te gaan vervelen. What We Do in the Shadows is een hilarische en originele parodie. Daar kunnen er niet genoeg van gemaakt worden. 

Trailer