White Bird In A Blizzard

Beoordeling:

Geplaatst: door Roy van der Lee

“Hoe zal ik dat brave imago van al die tienerfilms eens van me afschudden”, moet rising star Shailene Woodley zich onlangs hebben afgevraagd. Het antwoord heeft ze gevonden met White Bird in a Blizzard. Als getraumatiseerd tienermeisje mag Woodley anderhalf uur lang lullen over seks, de lakens delen met veel te oude mannen én haar boezem showen aan het bioscooppubliek. Het is alleen spijtig dat de film verder niet zoveel te bieden heeft.

Woodley speelt Kat Conners, een 17-jarig meisje dat een rustig leventje leidt in een Amerikaanse voorstad. Van de ene op de andere dag is haar labiele moeder (Eva Green) van de aardbodem verdwenen. Haar onzekere vader (Christopher Meloni) is daardoor ten einde raad. Intussen worstelt Kat ook met haar hormonen. Ze papt aan met haar stoere buurjongen en heeft tegelijkertijd een crush op de veel oudere agent die de verdwijning van haar moeder onderzoekt.

Kat gaat daarna een paar jaar studeren, maar heeft de verdwijning van haar moeder nooit helemaal verwerkt. Tijdens een vakantie keert ze terug naar huis en bezoekt ze haar oude vrienden en familieleden. Ze krijgt hoe langer hoe meer het idee dat mensen informatie over haar moeder verborgen houden. 

Hoewel die omschrijven wel wat wegheeft van een mysterythriller, is White Bird in a Blizzard veel meer een coming-of-age-drama. We zien Kat opgroeien, haar seksualiteit ontdekken, en tegelijkertijd het verlies van haar moeder verwerken. Tussendoor zien we flashbacks naar haar jeugd, toen het nog koek en ei was tussen moeder en dochter. In het echte leven is Eva Green overigens slechts 12 jaar ouder dan 'dochter' Woodley en dat zie je.

Dat weerhoudt haar er niet van om veel indruk te maken als de gefrustreerde, sexy huisvrouw die steeds verder afglijdt. Ze is compleet onpeilbaar. Haar verdwijning is dan ook een bijna logisch gevolg van vele ongelukkig jaren in de sub-urbs, waar ze niets anders deed dan koken en zich vervelen. Ze kleedt zich steeds uitdagender, vraagt haar dochter midden in de nacht of haar vriendje een beetje kan neuken en is constant dronken. Zodra ze weg is, gaat iedereen er vanuit dat ze er met een jongere vent vandoor is of zichzelf wat heeft aangedaan.

Door de intense performance van Green zou je soms bijna vergeten dat haar dochter de hoofdpersoon is. Zij wordt, zoals wel meer leading ladies in de films van Gregg Araki, langzaam volwassen. En dan voornamelijk op seksueel vlak. Dat gaat soms gepaard met tenenkrommende dialogen. De vrienden van Kat lijken alleen in de film te zitten om tienerpraat over piemels en ouders uit te wisselen. Als Kat alleen is, is het niet veel beter. Bij haar ontmaagding bijvoorbeeld. "And like that, my virginity was gone... just like my mother." Seriously?

Het is door dat soort dingen dat het personage van Woodley nooit echt de karikatuur van de seksueel gefrustreerde tiener ontgroeit. De 23-jarige actrice speelt zeker niet onaardig, maar krijgt niet genoeg materiaal om wat bijzonders van haar rol te maken. Alsof regisseur Araki dat zelf ook wel leek door te hebben, besluit hij in het laatste deel zijn film alsnog maar van wat thriller-elementen te voorzien. Die komen te laat om de film nog van een frisse wind te voorzien. Bovendien is de twist op het eind behoorlijk ongeloofwaardig.

Zo belandt White Bird in a Blizzard tussen wal en schip. Te plat voor een karakterstudie en niet spannend genoeg voor een thriller. Voor wie wat pikante plaatjes van Shailene Woodley wil zien, is de film een aanrader. Heel veel meer heeft de film niet te bieden. Of het moet de sterke bijrol van Eva Green zijn.

Trailer